Freelancing Thoughts
Απόστολος Γρηγορόπουλος, στις 08 July 2009 · Freelancing ·
H αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσει να “υποδεικνύω” τρόπους που κάποιος θα κάνει την δουλειά του.
Εν αντιθέσει με τις βασικές θεωρίες περί business administration, έχω την βάσιμη υποψία ότι τελικά η ιδιοσυγκρασία του κάθε ανθρώπου που ενεργοποιείται επαγγελματικά σε οποιονδήποτε χώρο, κάνει την διαφορά και όχι αν θα ακολουθεί τους “χρυσούς κανόνες” κατά γράμμα.
Παρά ταύτα και με αφορμή τους προβληματισμούς ενός φίλου που κάνει μια νέα αρχή στην επαγγελματική του πορεία, σκέφθηκα ότι θα είχε ενδιαφέρον για πολλούς αναγνώστες του css3, να παραθέσω μια σειρά απόψεων σχετικά με το πως χειριζόμαστε κάποια θέματα στο πολυπαθές αντικείμενο του freelancing.
Ξεκινώντας, να πω ότι δεν πιστεύω στο freelancing. Πέρασα από εκεί και μάλιστα σε δύσκολες εποχές για το μέσο, όσον αφορά την εξεύρεση πελατών και αυτό που επιδίωξα μόλις βρήκα τα πατήματα μου, ήταν να περάσω στο επόμενο στάδιο ακόμη κι αν δεν ήμουν απόλυτα έτοιμος.
Γιατί δεν πιστεύω στο freelancing; Aπλούστατα, γιατί δεν το εμπιστεύονται οι πελάτες. Για ποιούς πελάτες μιλάμε όμως; Ποιους πελάτες έχει την ικανότητα να υποστηρίξει ένας freelancer;
Aδιαμφισβήτητα, μπορεί να υποστηρίξει μόνο μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις με την έννοια της ολοκληρωμένης λύσης. Και όταν μιλάμε για μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, αυτόματα θα πρέπει να κάνουμε συνειρμούς περί δυσκολίας πληρωμών, one-man show στυλ επιχείρησης που ο owner έχει αναλάβει με την μία τα οικονομικά, εμπορικά καθώς επίσης και τα σχετικά με το marketing θέματα με όποιες δυσκολίες για την συνεργασία με τον εκάστοτε freelancer συνεπάγεται αυτό.
Όποιος δεν βλέπει κάτι μεμπτό σε ό,τι αναφέρθηκε ως τώρα, επιτρέψτε μου βάσει εμπειρίας να υποστηρίξω με πάθος, ότι η έλλειψη επιχειρηματικής κουλτούρας στην Ελλάδα, έχει κάνει ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των ανθρώπων που ηγούνται μιας μικρής ή πολύ μικρής επιχείρησης να έχουν χάσει την αίσθηση των αναλογιών. Βιάζονται να θεωρήσουν την επιχείρηση τους πιο μεγάλη απ’ότι πραγματικά είναι και απαιτούν υποστήριξη από πολυμελείς ομάδες στις υπηρεσίες που θέλουν να λαμβάνουν (χωρίς παράλληλα να είναι έτοιμοι να πληρώσουν γι’αυτό). Δυστυχώς έχουν την εσφαλμένη εντύπωση, ότι το “γνωστό” ισούται με το καλό και το ότι το “μεγάλο” είναι εγγυημένο. Ονόματα εταιρειών δεν αναφέρουμε, υπολείψεις δεν θίγουμε, αλλά πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε να αραδιάσουμε σειρά περιπτώσεων που το “γνωστό” και το “μεγάλο” ή δεν μας εξυπηρέτησε με τον τρόπο που περιμέναμε ή για να το κάνει μας κούρασε πάρα πολύ.
Πως αντιμετωπίζει όμως κανείς την μετατροπή από το αθώο «κάθομαι στον Η/Υ μου και σχεδιάζω για πάρτη μου» ή το εντελώς διαφορετικό υπαλληλικού τύπου καθεστώς που ζούσε μέχρι τώρα, σε μια επιχειρηματική προσπάθεια (μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για ατομική επιχείρηση) που τον ρίχνει στα βαθιά της αγοράς;
Δανείζομαι μια παράγραφο που είχα γράψει στο digitalbox blog πριν 2 χρόνια, αφού όσο κι αν θέλω να βρω πιο κατάλληλα λόγια για να περιγράψω την κατάσταση δυστυχώς δεν βρίσκω.
”Το στήσιμο του οικοδομήματος λοιπόν, περνάει μέσα από μια σειρά δεξιοτήτων που πρέπει να αναπτυχθούν παράλληλα με την (ούτως ή άλλως επιβαλλόμενη) συνεχή βελτίωση των δεξιοτήτων στο design. Αν λοιπόν ξεκινάτε το ταξίδι ως freelancers, ετοιμαστείτε να ζήσετε μικρές ή μεγάλες χαρές κλείνοντας συμφωνίες αλλά και άπειρες απογοητεύσεις χάνοντας δουλειές μέσα από τα χέρια σας και όλα αυτά εκτελώντας χρέη πωλητή, ετοιμαστείτε να βρεθείτε στην θέση του marketer και του διαφημιστή κάνοντας έρευνες αγοράς και στήνοντας καμπάνιες για την προώθηση της επιχείρησης σας, αποκτήστε γερό στομάχι για να αντέχετε τα χτυπήματα από τους τρόπους πληρωμής που θα προσπαθήσουν να σας επιβάλλουν οι πελάτες σας, πάρτε χαρτοφύλακα και ξεκινήστε να εκτελείτε χρέη εισπράκτορα, φορέστε φόρμα «τεχνικού» και supporter και συνηθίστε να λύνετε προβλήματα τηλεφωνικά ή κάνοντας επισκέψεις στους πελάτες σας για προβληματάκια του ενός λεπτού για εσάς αλλά σύνθετα για εκείνους, και άλλα πολλά που θα δείτε να προκύπτουν όσο το οικοδόμημα μεγαλώνει.”
Αφού συνειδητοποιήσουμε λοιπόν, ότι ο χρόνος που θα αφιερώνουμε για να αναπτύξουμε τα skills μας θα είναι μόνο μέσω της δουλειάς (κάτι που αν το καλασκεφθεί κανείς μόνο αρνητικό δεν το χαρακτηρίζει) πάμε να δούμε κάποια βασικά αρχικά στάδια.
Πως βρίσκω πελάτες
Υπάρχουν κάποιοι τρόποι που μπορείς να κινηθείς. Ο ένας είναι να τοποθετήσεις τον εαυτό σου στην 1η κλίμακα παραγωγής αλλά παράλληλα και στη 3η κλίμακα πληρωμής. Το εξηγώ για όσους δεν το κατάλαβαν, αλλά έτσι πιστεύω θα γίνει κατανοητό σε όλους :
Παραγωγή : 1η κλίμακα freelancer – 2η κλίμακα διαφημιστική – 3η κλίμακα τελικός πελάτης.
Εν ολίγοις αυτό σημαίνει, ότι ο πελάτης ζητάει τι θέλει από την διαφημιστική, η διαφημιστική τα μεταφέρει σε σένα και εσύ τα παράγεις. Ενημερώνεις την διαφημιστική, η οποία κάνει το πρώτο φιλτράρισμα και σου στέλνει το 1ο set αλλαγών (χωρίς να έχει πάρει την γνώμη του πελάτη, κάκιστα φυσικά). Αφού ικανοποιήσεις την αισθητική του διαφημιστή, αυτός προωθεί αυτό που έκανες στον τελικό πελάτη (σου έρχεται 2ο φιλτράρισμα). Ο τελικός πελάτης, στέλνει το δικό του σετ αλλαγών στην διαφημιστική που τις πασάρει σε σένα (όπου πολλές φορές με λύπη διαπιστώνεις, ότι αυτά που ζητάει ταιριάζουν πολύ με αυτό που πρωτοπαρουσίασες εσύ αλλά ας όψεται η συνεργασία). Ακολουθούν κι άλλα σετ αλλαγών και κάποια στιγμή το project τελειώνει. Πληρώνεσαι; Όχι, είσαι στην 3η κλίμακα.
Πληρωμή : 1η κλίμακα τελικός πελάτης – 2η κλιμακα διαφημιστική – 3η κλίμακα freelancer.
Έκανες μια συμφωνία με την διαφημιστική για το συγκεκριμένο project. Λίγα ή πολλά δεν έχει σημασία, ούτως ή άλλως δεν μπορείς να ελέγξεις πόσο θα χρεώσει η διαφημιστική, ούτε φυσικά θα σε ρωτήσει. Η διαφημιστική με την σειρά της έχει κάνει την δική της συμφωνία με τον πελάτη πως θα πληρωθεί. (Πάντα παίρνει προκαταβολές, ενώ εσένα δεν σου δίνει αντίστοιχα προκαταβολή, γιατί υπάρχει μια μόνιμη ή εν δυνάμει μόνιμη, συνεργασία μεταξύ σας). Για να μην πολυλογούμε κι επειδή μάλλον έγινε κατανοητό πότε πληρώνεται ο freelancer, ας το συνοψίσουμε. Ως freelancer θα πληρωθείς, αφού πρώτα πληρωθεί η διαφημιστική, με λίγα λόγια είσαι έρμαιο της συμφωνίας της.
Έχουν τα καλά τους οι συνεργασίες με τις διαφημιστικές και τα δημιουργικά γραφεία. Καταρχήν μπορείς να βρεις γρήγορα τα πρώτα έσοδα σου. Επικοινώνησε μαζί τους, στείλε projects που έχεις υλοποιήσει (μην ντραπείς αν είναι ένα ή δύο), εξήγησε ευθύς εξαρχής ότι ενδιαφέρεσαι μόνο για εξωτερική συνεργασία και στην συνάντηση που θα κάνεις, φρόντισε να είσαι σαφής όσον αφορά κόστη και χρόνους παράδοσης. Μην υποκύψεις σε μεγάλα λόγια περί μόνιμης συνεργασίας που θα σου φέρνει μια σταθερή ροή δουλειάς μηνιαίως, έχεις όλο τον χρόνο μπροστά σου να επαναδιαπραγμευτείς με ευνοϊκότερους όρους για την διαφημιστική, την συνεργασία σου, όταν η ροή δουλειάς αυξηθεί. Όταν δίνονται τα πρώτα projects όμως, οφείλεις να είσαι στα κόστη που έχεις επιλέξει ότι θέλεις να πληρώνεσαι.
Αν δεν σου αρέσει αυτός ο τρόπος τοποθέτησης στην αγορά, μπορείς να στοχεύσεις σε τελικούς πελάτες. Εκεί είναι πιο δύσκολα τα πράγματα, αφενός γιατί θα συναντάς συχνά-πυκνά αδαείς ανθρώπους που προσπαθώντας να σου μεταδώσουν το τι θέλουν, θα διαπιστώνεις ότι βρίσκεσαι μπροστά σε ένα συνοθύλευμα ετερόκλητων εντυπώσεων από sites ανταγωνιστών, ενημερωτικά portals που τα ξέρει όλος ο κόσμος (άρα κι ο πελάτης) και εταιρικά έντυπα και αφετέρου γιατί για να καταλήξει να σου δώσει την δουλειά θα χρειαστούν τουλάχιστον δύο ή τρεις συναντήσεις στον χώρο του. Μην χάνεις την ψυχραιμία σου. Πρέπει να είναι οπλισμένος με την αυτοπεποίθηση ότι γνωρίζεις το μέσον καλύτερα και ότι πρέπει να σε ακούσουν αν θέλουν να γίνει κάτι σωστό.
Για να φθάσεις να καθήσεις στο ίδιο τραπέζι με τον τελικό πελάτη θα πρέπει να κάνεις τις υπερβάσεις σου. Δεν μιλάμε να βρεις κάποιον ικανό πωλητή γιατί εκεί χρειάζονται χρήματα και εδώ αναφερόμαστε σε freelancers που πρωτοξεκινάνε. Υπάρχει η πολύ παλιά μέθοδος των cold calls, cold faxes, cold e-mails και cold visits όμως για να μπορείς να την κάνεις σωστά θα πρέπει να ταιριάζει στον χαρακτήρα σου. Αν ακολουθήσεις οργανωμένα τα ανωτέρω, έχουν πολύ μεγάλο κέρδος, η επιτυχία τους κυμαίνεται στο 1% (με απλά λόγια στα 100 τηλεφωνήματα θα σου κάθεται ένας πελάτης), αλλα όπως είπα και πριν χρειάζεται να το “έχεις”. Το “οργανωμένα” το κρατάω ως εκκρεμότητα για κάποιο επόμενο άρθρο.
Εγώ προσωπικά δεν το είχα, αλλά το απέκτησα κουτσά – στραβά, αναλογιζόμενος ότι στην προ-freelancing εποχή, ήμουν ένας all around παίχτης σε ένα δημιουργικό γραφείο, χωρίς καμιά προοπτική εξέλιξης, μια εγκυκλοπαίδεια του design και του development που έπρεπε ανά πάσα στιγμή να μπορώ να ξεπετάξω εικαστικά για βραβείο, να στήνω χολιγουντιανά σκηνικά στο flash, να παράγω σε χρόνους ίσους με την ταχύτητα του φωτός content management systems προσαρμοσμένα στις ανάγκες του εκάστοτε πελάτη, να κάνω implementation σε δευτερόλεπτα τα API των τραπεζών για να δουλεύει η πληρωμή μέσω πιστωτικής στα e-shop, να παίζω στα δάχτυλα ότι databases μπορείς να φανταστείς, και μετά έπρεπε να πάω και 2-3 φορές στον χώρο του πελάτη, για να δείξω “στην κοπέλα πως θα περνάει το περιεχόμενο”. Δεν είχα ποτέ ανάγκη από ύπνο, και ζούσα μια τρισευτυχισμένη ζωή αγκαλιά με τις echo και τις response.write εντολές. Αυτό το αναγνώριζε και o προϊστάμενος μου γι’αυτό μου έκανε την χάρη να με κρατάει σε αυτόν τον παράδεισο κάθε ημέρα από τις 9 το πρωί ως τις 7-8 το βράδυ και πολλές φορές και τα Σάββατα. Τον ευχαριστώ, αλλά με τέτοιες συνθήκες εργασίας, τα cold calls είναι παιχνιδάκι. Αν θέλετε να αποκτήσετε την ίδια άποψη περί αυτών, μείνετε 1-2 χρόνια στην αγορά εργασίας, ως υπάλληλοι, όπως είναι τώρα (και ήταν πάντα). Και φυσικά δεν μιλάμε για εξαιρέσεις, αλλά για τον κανόνα.
Απλές και σκόρπιες σκέψεις
- Μην θεοποιείς χωρίς ιδιαίτερο λόγο το word of mouth. Θα ακούσεις να το υμνούν πολλοί και να το έχουν κάνει πρώτη τους προτεραιότητα. Δεν είναι τίποτα άλλο από μια καλή μέθοδος δημοφιλίας, αλλά δεν μπορείς να βασιστείς πάνω της, αν θέλεις να μην έρθει ο μήνας που δεν θα έχεις να βάλεις κάτι στο δικό σου mouth. Γιατί δυστυχώς δεν μπορεί να μετρηθεί και θα επαφίεσαι πάντα στην καλή διάθεση του πελάτη ή του γνωστού ή του συναδέλφου να πει την καλή κουβέντα για σένα. Άλλες φορές θα την πει και άλλες όχι. Όπως και να’χει καλά είναι να την λέει αλλά εσύ δεν μπορείς να περιμένεις το πότε θα γίνει αυτό και αν θα έχει απόκριση από αυτόν που την άκουσε.
- Πρέπει να οργανωθείς σωστά και να είσαι προετοιμασμένος για την στιγμή που θα έρθουν οι πελάτες από πριν και όχι αφού έρθουν (ανεξαρτήτως αριθμού).
- Βγάλε ένα μοντέλο κοστολόγησης και ακολούθησε το. Όπως σου κάθεται εσένα καλύτερα: χρέωση ανά ώρα, χρέωση ανά project κλπ.
- Δες τι μπορείς να κάνεις, ετοίμασε μια λίστα και βγάλε κόστη από τώρα. Πχ wordpress theming = τόσο, joomla theming = τόσο, εικαστικό = τόσο, css/xhtml = τόσο, programming = τόσο κλπ.
- Μην κάνεις τίποτα δωρεάν, για κανένα, όσο κι αν μια συνεργασία που ενδεχομένως ξεκινάει τώρα σου φαίνεται ελπιδοφόρα. Μην πιστεύεις αερολογίες του στυλ “θα σου δίνω 10 δουλειές τον μήνα”. Όταν φθάσει εκείνη η ώρα των 10 δουλειών το ξανασυζητάμε, τώρα που έρχομαι να μου δώσεις την 1η δουλειά, κοστολογείται τόσο.
- Nα παίρνεις πάντα προκαταβολές πριν πατήσεις έστω κι ένα πλήκτρο για το project του καθένα στο πληκτρολόγιο σου. Ξέρω, ότι θέλει κότσια να πεις σε ένα τύπο που βλέπεις 1η φορά στην ζωή σου, ότι το project σας κάνει €3000, δώστε μου €1000 τώρα για να ξεκινήσουμε. Πιο πολύ πονάει όμως, να σε παιδεύει ο καθένας με αλλαγές επί αλλαγών, να κάνεις υπομονή σκεφτόμενος “κοντεύουμε, θα πληρωθώ”, να έρχονται κι άλλες αλλαγές και όταν έχεις γίνει κουρέλι, να παίρνεις για πληρωμή μια υπέροχη 7μηνη επιταγή.
- Μην χαρίζεσαι σε ΜΚΟ, φοιτητές και λοιπούς “κοινωνικούς εταίρους” που έχουν μάθει στην αγορά να απολαμβάνουν εκπτώσεις. Να θυμάσαι ότι το project που έκανες δωρεάν (γιατί νόμιζες ότι θα σου ανοίξει πόρτες) θα είναι αυτό που κυριολεκτικά θα σε κυνηγάει για όλη σου την επαγγελματική ζωή.
- Nα θυμάσαι ότι είσαι επαγγελματίας (και ένας μικρός επιχειρηματίας) και όχι “καλλιτέχνης”. Μην χάσεις την δουλειά των 500-600 ή 1000 ευρώ επειδή τόσα θέλει να δώσει ο πελάτης, αλλά εσύ έχεις το κόλλημα να του παραδώσεις css/xhtml, accessibility, usability και όλα τα καλούδια. Πρέπει να πάρει την δουλειά που του αξίζει για αυτά που δίνει. Aν θέλεις να μην κάνεις υποχωρήσεις και να αναλαμβάνεις projects που σου αρέσει να κάνεις, τότε προσπαθείς πολύ γρήγορα να μπεις στους προνομιούχους και αυτό θα σου βγει σε κακό.
- Τι budget διαθέτεις; 500; Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για σας, χαίρεται.
- Τι budget διαθέτεις; 1000; Πάρε ένα site αλλά θα το πάρεις όπως κοπεί από το photoshop. Μην μου ζητάς SEO friendly, accessibility, usability και validation αν δεν είσαι αποφασισμένος να αυξήσεις το budget σου.
- Τι budget διαθέτεις; 3000; Tότε είναι που θα πάρεις και την σωστή δουλειά.
(Οι αριθμοί είναι υποκειμενικοί, τους προσαρμόζει ο καθένας στα δικά του κόστη. Αυτό που θέλω να επισημάνω με τα προαναφερόμενα, είναι ότι κάνουμε μια δουλειά και για βιοποριστικούς λόγους, δεν χρειάζεται να χάνουμε χρήματα επειδή ο πελάτης έχει μικρό budget αλλά εσύ μπορείς να το καλύψεις παραδίδοντας του αυτό που πρέπει να πάρει και κάνεις μια ξεκάθαρη συμφωνία από την αρχή. Αν το τελικό αποτέλεσμα δεν σε ικανοποιεί, μπορείς να μην υπογράψεις το project.) - Προσπάθησε με τον καιρό να τυποποιήσεις την εργασία σου. Πχ e-shop έχω το magento, το στήνω, σου περνάω και το theme, τελείωσα. CMS, παίζω το wordpress στα δάχτυλα, στο στήνω, σου περνάω και το theme, τελείωσα. Και ούτω καθεξής.
- Κυνήγησε πάντα, ετήσια ποσά για συντηρήσεις. Αν τελειώσει ένα project και είναι σίγουρο ότι ο πελάτης θα σε χρειάζεται κάθε τρεις και λίγο, πρότεινέ του ένα ετήσιο ποσό συντήρησης στο στύλ “μην τρέχουμε στις τράπεζες για 40 και 50 ευρώ κάθε φορά”. Αν λοιπόν του χρεώσεις €1000 την ετήσια συντήρηση και μαζέψεις 15 τέτοιους πελάτες, υπολογίζεις από την αρχή του έτους ότι έχω 12 με 15 χιλιάδες ευρώ (γιατί στην διαδρομή υπάρχουν και απώλειες) στην τσέπη μου βρέξει - χιονίσει. Πάμε για τα υπόλοιπα.
- Επένδυσε τα χρήματα που βγάζεις, αγόρασε tools που θα κάνουν την ζωή σου ευκολότερη και θα σε κάνουν πιο παραγωγικό.
- Μετράει πολύ η συνέπεια. Αν νομίζεις ότι θα τελειώσεις σε 10 μέρες, πέστου θα στο παραδώσω σε 15. Την 15η μέρα να είσαι έτοιμος, όμως. Μετράει πολύ.
- Πρέπει να έχεις τον δικό σου τρόπο που δουλεύεις και σου ταιριάζει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι το θέλουν “χθες” και το θέλουν το καλύτερο του κόσμου.
Ο βαθμός αρτιότητας της δουλειάς τελικά, θα πρέπει πάντα να είναι ανάλογος με τα χρήματα που θέλει ο πελάτης να δαπανήσει και κατά πόσο αυτά τα χρήματα έχουν αντίκτυπο στο δικό σου μέτρο κοστολόγησης. Μην αμφισβητήσεις ούτε για μια στιγμή, το πόσο θέλεις να πληρώνεσαι με ψευδοδιλήμματα του τύπου “μήπως είμαι ακριβός;”, “μήπως δεν έχω πολλές δουλειές γιατί κοστολογώ πάνω από το μ.ο της αγοράς;”. Δεν υπάρχουν αυτά τα ερωτήματα. Υπάρχει μόνο το δίλημμα “ποιοτικά, ακριβά και λίγες δουλειές” ή το “ποσοτικά, σχετικά φθηνά και πολλές δουλειές”.
Διαλέγεις και παίρνεις. Η δική μου εμπειρία λέει ότι :
Α) αν θέλεις να αποκτήσεις όνομα στην αγορά (στο συνάφι σου δηλαδή) θα πρέπει να διαλέξεις το “ποιοτικά, ακριβά και λίγες δουλειές”.
Β) αν θέλεις όμως να βγάλεις χρήματα, τότε θα πρέπει να διαλέξεις το “ποσοτικά, σχετικά φθηνά και πολλές δουλειές”.
ή
Γ) να κάνεις μια μίξη των δύο. Κάποιες μόνιμες συνεργασίες στην προοπτική του “ποσοτικά, σχετικά φθηνά και πολλές δουλειές” και κάποιες επιλεγμένες δουλειές στην προοπτική του “ποιοτικά, ακριβά και λίγες δουλειές”.
Για να μην παρεξηγηθώ, υπενθυμίζω ότι πρέπει πάντα να επικεντρωνόμαστε στο ότι θέλουμε να παραδώσουμε το εκάστοτε project στην πλέον άρτια μορφή του. Αρκεί ο πελάτης να είναι διαθετειμένος να πληρώσει γι’αυτό.
Εν ολίγοις, ο τρόπος που ο κάθε freelancer τοποθετείται στην αγορά, εξαρτάται από το πως αντιλαμβάνεται την έννοια επιτυχία.
Για κάποιους αρκεί να είναι δακτυλοδεικτούμενοι στο συνάφι τους, ως οι rock star designers.
Κάποιοι την μετράνε με το συνολικό ποσό κατάθεσης του τραπεζικού τους λογαριασμού.
Κάποιοι από την ικανοποίηση που προκύπτει, όταν σκέφτονται ότι ξεκίνησαν κάτι από το μηδέν, επειδή τους άρεσε να το κάνουν και τώρα έχουν φθάσει στο σημείο να ζουν από αυτό.
Συνεχίζεται ...
Απόστολος Γρηγορόπουλος
Ο Απόστολος Γρηγορόπουλος είναι web designer/developer και εργάζεται στην Digitalbox. Τον ελεύθερο του χρόνο, γράφει στο blog του και πειραματίζεται με διάφορα projects. Πάντα σχετικά με το web.
{35 σχόλια ως τώρα } + Νέο σχόλιο
klou
Οι εμπειρίες που εμπεριέχονται στο παραπάνω κείμενο είναι πολύτιμες για όλους όσους κινούνται στο χώρο.
Thanks & Congrats
Nasosd
Συμπτωματικά είμαι μία περίπτωση αλλαγής καριέρας από IT σε web developer και βρήκα το κείμενο πραγματικά ενδιαφέρον.
Ευχαριστώ πολύ.
Γιάννης Τσεβδός
Super άρθρο man! Προσωπικά πιστεύω πως και η εμπειρία (η οποία πιστεύω πως σου περισεύει - μου δίνεις λίγη
παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο freelancing.
Περιμένω πως και πως το επόμενο!
Spiros
Ποιοτικά ακριβά και πολλές δουλειές δεν γίνεται?
Δημήτρης
Δε ξέρω αν σε επόμενο άρθρο θα δώσεις βάση σε συνεργασία με εταιρίες πληροφορικής (αντί για διαφημιστικές).
Αν όχι θα γράψω ένα πιο μακρύ σχόλιο με την άποψή μου καθώς εγώ κυρίως έχω συνεργαστεί με εταιρίες πληροφορικής (και ελάχιστα με διαφημιστικές).
SebKom
Ενδιαφέρον θα ήταν και ένα άρθρο/οδηγός για άτομα που κάνουν τα νηπιακά τους βήματα στον χώρο. Όχι ότι το συγκεκριμένο είναι εντελώς άσχετο αλλά σίγουρα θα ‘χεις αρκετά να γράψεις.
Απόστολος Γρηγορόπουλος
@ all
ευχαριστώ για τον σχολιασμό.
@ sebkom
. Δεν θα είχε και ουσία αν ο καθένας μετέφερε άρθρα από το blog του.
έχω γράψει κάποια άρθρα στο blog μου, τα οποία δύσκολα μπορώ να μεταφέρω εδώ αυτούσια
@ Δημήτρης
δεν έχω εμπειρία από συνεργασίες με εταιρίες Πληροφορικής. Υποθέτω ότι εκεί θα είναι πιο πολύ προς την πλευρά του ΙΤ τα πράγματα (κυρίως development δηλαδή), αλλά ειλικρινά δεν έχω καμία εμπειρία. Μάλλον πρέπει να αφήσεις εκτενές σχόλιο
@ Spiros
. Αστειεύομαι, αν έχεις βρει το χρυσό κανόνα που σου δίνει δυνατότητα για “Ποιοτικά ακριβά και πολλές δουλειές” γνωστοποίησε τον και σε μας!
τα πάντα γίνονται. Αρκεί να αποφασίσεις να δραστηριοποιηθείς σε μια αγορά εκτός της ελληνικής
Nick
Mpravo, leei polles alitheies to arthro!!!
Basilakis
Καταπληκτικό άρθρο...
Iro
Se eyxaristoyme poly gia ta apla periektika logia.
Perimenw me agwnia to epomeeno ar8ro
ropox
Ομολογώ να πώ οτι έτσι είναι τα πράγματα και χαίρομαι να βλέπω και άλλους στην freelance αγορά να αναγνωρίζουν το πρόβλημα που υπάρχει πρωτίστως με τις διαφημιστικές και δευτερευόντως με την ελληνική νοοτροπία.
Ολα τα παραπάνω που αναφέρεις είναι όντως ένας καλός οδηγός για τους newbies στον χώρο. Το μεγαλύτερο στοίχημα είναι να τα εφαρμόσεις στην πράξη και όχι να κάνεις υποχωρήσεις.
Η σχέση με τις διαφημιστικές είναι μια εξαρτημένη άρρωστη σχέση που θέλει μεγάλη προσοχή και κότσια όπως αναφέρεις, και αν το καταφέρει κάποιος αυτό, τότε κάνει σωστά βήματα σαν επαγγελματίας...
nice thoughts, wouldn’t write them in a better way…
Δημήτρης Μπορμπότσιαλος
Πολλοί από εμάς λέμε: ωραία δουλεύω υπάλληλος στην ταδε εταιρία.
Θα παίρνω και καμιά δουλίτσα απ’ έξω και θα δω, αν πάει καλά φεύγω από την εταιρία και γίνομαι freelancer.
Εγώ το έχω προσπαθήσει έτσι αλλά δεν γίνεται.
Θα πρέπει να δοθείς ολοκληρωτικά σε κάτι από τα δυο. Δεν είναι δυνατόν να δουλεύεις 8 ώρες τη μέρα στην εταιρία και το βράδυ να γυρνάς σπίτι και να δουλεύεις άλλες 8.
Και να ήταν να ασχολείσαι μόνο με κώδικα έχε καλώς, υπάρχουν όλα τα υπόλοιπα όμως όπως λες κι εσύ, αναζήτηση νέων πελατών, λογιστικά, οργάνωση επιχείρησης. Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις σωστή δουλειά έτσι.
Μετά υπάρχει και το ρίσκο της έναρξης επιχείρησης. Πολλοί είναι αυτοί που κολλάνε να κάνουν έναρξη στην εφορία γιατί φοβούνται μην αποτύχουν. Και δεν δουλεύουν όλοι ο πελάτες με μάυρα λεφτά, πρέπει να τους κόψεις τιμολόγιο αλλά πώς? σε κάποιο γνωστό. Έχω κόψει τιμολόγια σε πελάτες μου από ξυλουργείο και από υδραυλικό. Η την άλλη φορά είχα πάρει ένα δημόσιο έργο και μου έκοψε το τιμολόγιο ένας γνωστός μου, ο οποίος είχε κανα χρόνο να πληρώσει το ΤΕΒΕ και το δημόσιο δε μου έδινε τα λεφτά εως ότου ξεχρέωνε. Τελικά τα λεφτά τα πήρα μετά από 1 χρόνο, βάζοντας βύζμα. Το θέμα είναι πως δεν οργανώθηκα σωστά, δεν δούλεψα με μέθοδο και κόλωσα να πάρω αποφάσεις που θα μου άλλαζαν τη ζωή, έτσι η δοκιμή που έκανα στο freelancing ήταν αποτυχία και τώρα έχω βουλιάξει στην ασφάλεια της εταιρίας.
Όλα όσα είπες είναι τέρμα αλήθεια.
Καλή ιδέα σε επόμενο άρθρο σου να μιλήσεις για τη μετάβαση από υπάλληλος σε freelancer.
klou
Δημήτρη,
Απλώς θέλει καλή οργάνωση, καλούς γνωστούς, καλούς συνεργάτες και όλα γίνονται.
Και πάνω από όλα, αυτοπεποίθηση και θέληση.
CyberCr33p
@Απόστολος Γρηγορόπουλος:
Σχετικά με το word of mouth έχεις δίκιο ότι δεν μπορείς να στηριχτείς αποκλειστικά σε αυτό και ότι πρέπει να το κυνηγήσεις και μόνος σου. Πάντως στη δικιά μου δουλειά το word of mouth έχει κάνει θαύματα. Για να σκεφτείς εδώ και 6 χρόνια έχουμε δαπανήσει κάτω από 500 ευρώ για διαφημίσεις (σε αντίθεση με άλλους webhosts που βλέπουμε να δίνουν χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα με διαφημίσεις σε περιοδικά και adsene). Αυτό το οφείλουμε στους συνδρομητές μας που μας προτείνουν συνεχώς σε φίλους και γνωστούς τους. Επίσης έχουμε και κάποιους web designers/developers που κάνουν το hosting σε εμάς και επειδή ξέρουμε ότι κάνουν σωστή δουλειά τους αναφέρουμε και στην ιστοσελίδα μας ώστε να τους βοηθήσουμε να βρουν επιπλέον δουλειές. Με λίγα λόγια το ένα χέρι νήβει το άλλο και τα 2 το πρόσωπο.
Επίσης συμφωνώ μαζί σου 100% ότι δεν πρέπει να λες όχι σε δουλειές ακόμα και εάν θα πάρεις λίγα λεφτά. Μπορείς να κάνεις και δουλειές των 300 ευρώ εάν μπορεί να βγει η δουλειά γρήγορα και ο πελάτης δεν έχει πολλές απαιτήσεις. Εξάλλου υπάρχουν έτοιμα CMS και έτοιμα templates που μπορούν με ελάχιστες τροποποιήσεις να έχουν καλό αποτέλεσμα.
@Δημήτρης Μπορμπότσιαλος:
Και με εσένα συμφωνώ στο ότι εάν θέλεις να αναπτύξεις μια δικιά σου επιχείρηση δεν μπορείς να το κάνεις όταν δουλεύεις ήδη 8ωρο σε άλλη εργασία. Φίλος ήδη το κάνει με αυτό το τρόπο και το βλέπω και εγώ και ο ίδιος ότι οι extra δουλειές που τυχαίνουν είναι για χαρτζιλίκι και όχι για να ζήσεις από αυτό.
Η καλύτερη περίοδος για να ξεκινήσει κάποιος είναι στα 18-25 του συνήθως ως φοιτητής τον συντηρούν οι γονείς του. Έτσι έχει 2 σημαντικότατα προτερήματα: Έχει αρκετό ελεύθερο χρόνο και δεν έχει ανάγκη να βγάλει μεγάλο κέρδος. Οπότε μαθαίνει και τη δουλειά και σιγά σιγά όταν δει ότι βγάζει κάποια σίγουρα λεφτά κάθε μήνα μπορεί να ξεκινήσει και με έναρξη (έχεις και ασφάλεια και μαζεύεις και ένσημα).
Αυτό που αναφέρεις ότι αρκετοί φοβούνται ότι δεν θα πάει καλά η επιχείρησή τους είναι συνήθως όσοι έχουν τελειώσει με τη σχολή και τότε αρχίζουν να ψάχνουν για το τι δουλειά θα κάνουν. Για αυτό με αργά και σταθερά βήματα και ξεκινώντας από νωρίς μπορούν να δουν πώς πάει η δουλειά τους και εάν θα τη συνεχίσουν και αργότερα.
klou
@CyberCr33p
δε συμφωνώ. Αυτή τη στιγμή κάνω ακριβώς αυτό. Εργάζομαι σε εταιρία και ως Freelancer και επιτρέπω ουσιαστικά να μου συμβαίνει το αντίθετο.
Ως freelancer μου μένει κάποιος χρόνος που οδηγεί κατ’εμέ μόνο σε μια επιλογή. Στο να επιλέγω πολύ προσεκτικά τα projects στα οποία θα συμμετέχω με 2 κριτήρια.
1. Πως αυτά με οδηγούν στο να γίνομαι καλύτερος.
2. Πως αυτά μου δίνουν τα χρήματα που χρειάζομαι.
Δεν υπάρχει χρόνος ούτε για projects του χαρτζιλικίου, ούτε για projects που τα κάνω και ντρέπομαι ύστερα για αυτά, γιατί απλά το διαθέσιμο budget δεν ήταν αρκετό.
Δεν αντιλέγω, ότι για να επιβιώσεις ως freelancer και εταιρία, αρχικά δε σου δίνεται η πολυτέλεια να απορρίψεις Project.
Όταν όμως έχεις κι άλλη πηγή εισοδήματος, όπως κι αν προκύπτει αυτή, έχεις και τη δυνατότητα, αλλά και την υποχρέωση στον εαυτό σου, αυτό το χρόνο που σου μένει να τον εκμεταλλευτείς όσο το δυνατόν καλύτερα.
Χρειάζεται διπλάσια δουλειά, σου μένει απειροελάχιστος προσωπικός χρόνος, είναι κακό γενικότερα από άποψη κόπωσης, υπάρχουν παρενέργειες σε κάποια άλλα σημαντικά πράγματα, αλλά είναι εφικτό.
Ωστόσο, δεν είναι για όλους κι έτσι δεν θα το πρότεινα ποτέ ως επιθυμητή ή την καλύτερη λύση.
Ετσι κι αλλιώς, δεν λέμε ότι η ζωή, είναι ότι μας τυχαίνει όσο εμείς σχεδιάζουμε τι θα κάνουμε στο μέλλον; :D
CyberCr33p
Καλά όταν έχεις ήδη ένα σίγουρο μισθό τότε μπορείς και να απορρίπτεις δουλειές. Όταν όμως έχεις μια δικιά σου επιχείρηση και πρέπει να πληρώσεις το ΤΕΒΕ, τους φόρους σου, τα προγράμματα που χρησιμοποιείς, το ρεύμα, το ιντερνετ, το σταθερό και το κινητό, νοίκι, κλπ, τότε πίστεψέ με δεν απορρίπτεις δουλειές με χαμηλό budget. Εάν μπορείς για παράδειγμα να βγάλεις μια δουλειά των 500 ευρώ σε 3 ημέρες θα πεις όχι;
klou
@CyberCr33p
αυτό σου γράφω πιο πάνω. Απάντησα αρχικά στον Δημήτρη, λέγοντας του ότι μπορείς να τα κάνεις και τα 2 και απάντησα σε σένα που έγραψες ότι
Και σου απάντω με το παραπάνω μου σχόλιο λέγοντας ότι
Και μια δουλειά των 500 ευρώ σε 3 ημέρες, είναι λεφτά! Δεν είναι καθόλου χαρτζιλίκι
CyberCr33p
Άρα συμφωνούμε στην τελική
klou
Εγώ διαφώνησα στο ότι μπορείς να τα κάνεις και τα 2! Εσείς λέτε ότι δεν μπορείς! lol, μπλέξαμε τα μπούτια μας.
Ά ρε Απόστολε με τα άρθρα σου :p
CyberCr33p
Να απασχοληθείς μερικώς σε 2η δουλειά φυσικά και μπορείς. Αλλά δεν μπορείς να την προωθήσεις όσο θα ήθελες εάν δεν αφοσιωθείς 1000% σε αυτήν.
klou
It’s complicated και νομίζω είναι ένα άλλο άρθρο. Αναλόγως τι δουλειά, το background σου και άλλα.
Αν είσαι Φούρναρης και το απόγευμα web designer, φυσικά και ισχύει ότι λες.
Απόστολος Γρηγορόπουλος
@ klou / @cybercr33p
κι εγώ είμαι της άποψης ότι σε μία από τις δύο δουλειές θα υστερείς. Αν θα υστερείς ελαφρώς ή μερικώς εξαρτάται από αυτό που λέει και ο klou : εξαρτάται αν έχουν κάποια σχέση οι δουλειές μεταξύ τους, πόσο σε κουράζει η δουλειά του υπαλλήλου ώστε να μην είσαι αποδοτικός σαν freelancer, τι background έχεις κλπ.
@cybercr33p
γνωρίζω ότι στην εταιρεία σου, έρχεται πολύς κόσμος από το WOM, άλλωστε η αγορά είναι μικρή και όσοι κάνουν καλή δουλειά στον τομέα τους ξεχωρίζουν (όπως η cretaforce). Είναι δύσκολο να το πετύχεις αυτό, ειδικά στην υπηρεσία που δραστηριοποιείσαι, όπου όλοι εύκολα θα πουν τον κακό λόγο αλλά απειροελάχιστοι θα μπουν στον κόπο να πουν τον καλό.
@ nick, basilakis, ropox, iro
thanx για τα καλά λόγια
@ Δημήτρης Μπορμπότσιαλος
ενδιαφέρουσα ακούγεται η πρόταση σου για το άρθρο από υπάλληλος σε freelancer!
NIPA
eyxaristw gia to arthro..
Δημήτρης Μπορμπότσιαλος
@klou έτσι όπως το θέτεις ναι μπορείς. Απλούστατα γιατί δεν σκέφτεσαι να παρατήσεις τη δουλειά σου στην εταιρία και να ασχοληθείς μόνο με το freelancing. Εκεί είναι το δύσκολο.
@cybercr33p
Οι περισσότεροι freelancers δεν γεννήθηκαν freelancers.
Πιστεύω ότι για να αποκτήσεις πραγματική εμπειρία στο αντικείμενο πρέπει να έχεις περάσει και απο εταιρία. Πολύ λίγοι είναι αυτοί που ξεκίνησαν κατευθείαν μόνοι τους σαν φοιτητές και πετύχανε στο χώρο. Για τους άλλους, η μετάβαση είναι δύσκολο πράγμα και χρειάζεται μεγάλη πειθαρχεία, πολλή δουλειά και υπομονή.
Δεν είπα ότι είναι αδύνατο να δουλεύεις σε εταιρία και να είσαι και freelancer. Απλά πολύ δύσκολο. Δεν μιλάω για αυτούς που κάνουν άλλο επάγγελμα σαν βασική δουλειά. Τότε αλλάζει. Άλλο να βλέπεις ψωμιά το πρωί και κώδικα το βράδυ και άλλο κώδικα πρωί και βράδυ.
Μιλάμε για αυτούς που είναι ήδη web developers / designers σε κάποια εταιρία και θέλουν να μεταβούν στο freelancing.
Αλέξανδρος Λίγγρης
Νομίζω ότι το θέμα είναι προσωπικό. Επίσης υπάρχουν πολλά επίπεδα στο freelance. Για παράδειγμα μπορεί να θέλεις να φτιάξεις δική σου εταιρία σιγά σιγά ή να θέλεις απλά να μπαίνεις σε project στον τομέα σου.
Το να τα κάνεις και τα δύο μαζί προσωπικά μου φαίνεται εξοντωτικό.
Επίσης, μέσα στις εταιρίες κερδίζεις εμπειρία κυρίως σε άχαρα θέματα που μόνος σου θα απέφευγες, και τεχνογνωσία από πιθανώς καλούς συνεργάτες.
Από εκεί και πέρα οι εταιρίες στην Ελλάδα, το πιο πιθανό είναι να σε κάνουν να ξεχάσεις και αυτά που ήξερες, ή να περιορίσουν τους ορίζοντες σου.
Δεν ξέρω πολλές εταιρίες που στο policy τους να έχουν προτεραιότητα την ποιότητα πχ.
Για να τα σουμάρω. Θεωρώ πολύ σημαντικό το πέρασμα κάποιου από μια εταιρία. Αλλά είμαι της άποψης ότι αν δεν βρεις ένα μαγαζί που να μπορείς να εξελίσσεσαι και να είσαι δημιουργικός, καλύτερα να κάνεις κάτι μόνος σου, γιατί αργά η γρήγορα θα καείς.
George Katsanos
Νομίζω πως για να κάνεις επιτυχημένο freelance πρέπει το επώνυμο σου να είναι πραγματικά αναγνωρίσιμο, συνεπάγεται να είσαι μεγάλο ταλέντο, να έχεις δουλέψει ήδη σε εταιρία για αρκετά χρόνια, να αρθρογραφείς, να είσαι πολλές φορές μέσα ή ακόμη και μπροστά από τις εξελλίξεις και λοιπά...
Ειδάλλως απλά καταλλήγεις να ψαρεύεις πελάτες οι οποιοι δεν είναι διατεθημένοι να πληρώσουν 3000 Ευρώ, (ούτε 1000) γιατί όπως ξέρουμε δεν υπάρχει χρήμα στην αγορά, αλλά και γιατί ο μέσος Έλληνας μαγαζάτορας - επιχειρηματίας , δεν έχει την παραμικρή σχέση με το Internet και την τεχνολογία.
Έπειτα, διαφωνώ με τον freelancer που είναι: Front-end Developer, Γραφίστας, PHP Developer, SEO Expert, hosting & domain provider. Έτσι χαλάει η πιάτσα.
Να καταλλήξω απλά λέγοντας ότι η μικρή μου εμπειρία στο freelancing μου λέει ότι συχνά θα χεις να κάνεις με βλάχους, αμόρφωτους, γύφτους, που τα θέλουν όλα χωρίς να πληρώσουν τίποτα, και οι οποίοι θα σε κάνουν ν’αλλάξεις 100 φορές το colorscheme απλά γιατί νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα ή γιατί “To site του Μπάμπη είναι έτσι”.
Απόστολος Γρηγορόπουλος
@ George Katsanos
Θα μου επιτρέψεις να έχω διαφορετική γνώμη σε αρκετά σημεία. Αναγνωρίσιμο επώνυμο στους freelancers του χώρου μας δεν υπάρχει. Κι αν είναι αναγνωρίσιμο “μεταξύ μας” ο πελάτης δεν θα έχει ιδέα για ποιον πρόκειται. Για web designers/developers που ασκούν το freelancing μιλάμε, όχι για τηλεοπτικούς stars
To “μεγάλο ταλέντο” επίσης είναι λίγο αμφιλεγόμενη έννοια. Μπορεί να είσαι ταλεντάρα ας πούμε και παράλληλα τεμπέλης. Δεν θα δεις προκοπή. Να έχεις λίγο ταλέντο και παράλληλα “σκύλος” στην δουλειά. Προφανώς θα ανταμειφθείς.
Σε διαβεβαιώ πως υπάρχουν πολλοί πελάτες που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν 3000 € ή και περισσότερα αρκεί να τους πείσεις ότι τα χρήματα που θα δώσουν, θα τα πάρουν πίσω στο πολλαπλάσιο. Κι αυτό δεν το πετυχαίνεις μόνο με colorschemes και σωστό design.
Όσο για την “πιάτσα” είναι πολύ χαλασμένη ήδη για να την χαλάσεις κι άλλο
Αν δεις μια ευκαιρία που σου εξασφαλίζει καλύτερη ποιότητα ζωής από αυτά που αναφέρεις (Front-end Developer, Γραφίστας, PHP Developer, SEO Expert, hosting & domain provider) και έχεις το υπόβαθρο να τα υποστηρίξεις, κάνε το με κλειστά μάτια.
Συμφωνώ ότι πρέπει να έχεις πριν περάσει από εταιρεία για να ξεκινήσεις ως freelancer. Όχι ότι είναι απαράβατος κανόνας, αλλά θα αποκτήσεις εμπειρίες που θα σε βοηθήσουν.
Μy 2 cents
George Katsanos
Τα βλέπω λολ
Κίμων Κασφίκης
Πολύ καλό άρθρο Απόστολε, thanks. :D
Η προσωπική μου εμπειρία τον τελευταίο 1,5 χρόνο που προσπαθώ να “χωθώ” ως freelancer στον χώρο του web design / development / πωλητής / supporter / φούρναρης / χασάπης (από το όλα τα σφάζω και όλα τα μαχαιρώνω) είναι ότι το freelancing ως τίτλος από μόνος του για μένα, είναι part-time job. Η εξέλιξη του freelancing είναι απλά η σύσταση μιας εταιρίας για τον απλό λόγο του ότι αν πας καλά δεν θα επεκτείνεις την δουλειά σου ; Δεν νομίζω ότι κάποιος θα πει όχι. Σαν part-time job ξεκινάμε όλοι. Είτε έχουμε “κύριο” εισόδημα είτε όχι γιατί μας συντηρεί κάποιος άλλος. Sorry αλλά δεν ξέρω κάποιον που να ξεκίνησε χωρίς μια στην “τσέπη” και είπε από σήμερα είμαι freelancer και περιμένω να έρθει η δουλειά. Έχει γίνει προετοιμασία, έχουν φανεί τα σημάδια και απλά κάνουμε την κίνηση ή όχι. Το να ξεκινήσεις ως “full-time” freelancer τότε απλά είναι επένδυση. Έχω φορτωμένο τον τραπεζικό μου λογαριασμό και περιμένω η επένδυση μου να καρποφορήσει στο διάστημα που έχω θέσει ως στόχο.
Το smooth transition για μένα, από υπάλληλος σε freelancer και στην συνέχεια ως κάποια μορφή εταιρίας είναι το ιδανικότερο και με το μικρότερο ρίσκο. Μικρά ρίσκα, μικρά κέρδοι θα μου πείτε ...
Στην περίπτωση μου βεβαία δεν πρόκειται να το κάνω (ουπς μεγάλη κουβέντα είπα πάλι) γιατί έχω την τιμή να δουλεύω στον χώρο της πληροφορικής και πάλι αλλά σε διαφορετικό αντικείμενο και σε μια εταιρία με φοβερό κλίμα και άριστες προοπτικές. Πολλές ώρες μεν αλλά η εναλλαγή του development context, εργαλείων και skills μόνο καλό μου έχει κάνει ως τώρα.
Έναν προβληματισμό που μου έδωσε το άρθρο σου Απόστολε, και θα ήθελα την γνώμη σας, είναι ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που ο πελάτης (τελικός ή όχι) θα με προτιμήσει ως freelance web designer έναντι μιας εταιρίας που κάνει την ίδια δουλειά. Γιατί να προτιμηθεί ο Κίμωνας και όχι η Τάδε Α.Ε. ;
George Katsanos
Πολύ απλά δεν θα σε προτιμήσει, η εάν σε προτιμήσει θα είναι επιπέδου “μάστορα, θα φτιάξουμε ένα site-ακι;”
Απόστολος Γρηγορόπουλος
@ Κίμων
υπάρχουν θετικά και αρνητικά σημεία που μπορεί πάνω τους να βασιστεί μια εταιρεία για να επιλέξει ένα freelancer αντί μιας εταιρείας και το αντίθετο.
Στα πρόχειρα και χωρίς πολλή σκέψη αναφέρω :
Θετικά
- flexibility (ο πελάτης έχει να κάνει ουσιαστικό με ένα μόνο άτομο και υποτίθεται ότι δεν μπλέκει με δαιδαλώδεις και γραφειοκρατικές πρακτικές μιας εταιρείας, όσο μικρή κι αν είναι μια εταιρεία έχει πάντα την μικρή ή μεγάλη γραφειοκρατία της)
- μικρότερο κόστος (θεωρητικά)
- δυνατότητα να εκμεταλλευτεί στον freelancer την “αδυναμία” των εταιρειών (πχ. δεν δουλεύουμε τα Σ/Κ, δεν εργαζόμαστε μετά τις 8μμ)
- διαπροσωπική επαφή (άλλο να μιλάς απευθείας με τον άνθρωπο που θα σου κάνει όλη την υλοποίηση και άλλο να μιλάς με τον πωλητή που θα τα μεταφέρει στο development team)
- καλύτερη δυνατότητα “ελιγμών” όσον αφορά αποπληρωμές (το 30% προκαταβολή και μετρητά ή επιταγή 30 ημερών με την παράδοση, μπορεί εύκολα να αναιρεθεί από τον freelancer αλλά μια εταιρεία για να το κάνει χρειάζονται 2-3 εγκρίσεις χωρίς πάντα να είναι σίγουρο ότι τελικά θα γίνει αποδεκτό)
Αρνητικά
- η καχυποψία των πελατών προς τους ανθρώπους που υλοποιούν πράγματα για το web, που ακόμα μας ακολουθεί (αυτό περιλαμβάνει και freelancers και εταιρείες, όμως η έννοια “εταιρεία” παραπέμπει σε κάτι πιο οργανωμένο που συνειρμικά δημιουργεί ένα ψυχολογικό αβαντάζ προς τις εταιρείες παρά προς τους freelancers).
- το “μέγεθος” του πελάτη (όσο πιο μεγάλος είναι, ή όσο πιο μεγάλος νομίζει ότι είναι, για λόγους πρεστίζ ακούγεται πιο κομψο ότι η ΤΑΔΕ ΑΕ ανάθεσε την δημιουργία του εταιρικού της web site στην WEBΔΕΙΝΑ, παρά το ότι το ανάθεσε στον Απόστολο, τον George ή τον Κϊμωνα - αυτό φυσικά δεν έχει να κάνει σε τίποτα με το τελικό αποτέλεσμα, μιλάμε πάντα για το πρεστίζ πχ ολόκληρο site φτιάχνουμε να μην βγάλουμε κι ένα δελτίο τύπου να το στείλουμε στη Ναυτεμπορική;)
- η ολοκληρωμένη λύση (συνήθως οι freelancers είναι επικεντρωμένοι σε κάτι πχ μόνο design και ψιλοdevelopment ή μόνο development και άστα βράστα στο design, ενώ υποτίθεται ότι μια εταιρεία έχει τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις - φέξε μου και γλίστρησα αλλά εδώ αναφέρουμε τι ψυχολογία έχει ο πελάτης)
Μιχάλης Μίγγος
Πέρασα από πολλά κύματα στο θέμα του freelancing και έχω να πω οτι χρειάζεται γερό στομάχι. Το σίγουρο είναι οτι αφού εργάστηκα αρκετά χρόνια στην επαρχία, ανακάλυψα οτι δεν αξίζει να κάνεις τα πάντα... Ο κόσμος μπορεί να σε μάθει αν επιλέξεις τους πελάτες σου. θα αργήσει ίσως να έρθει η ευημερία, αλλά αν έχεις σταθερή κοστολόγηση και δεν παίζεις με την ποιότητα δεν χάνεις.
Πολύ καλό άρθρο.
kostas
“....Μην χαρίζεσαι σε ΜΚΟ, φοιτητές και λοιπούς “κοινωνικούς εταίρους” που έχουν μάθει στην αγορά να απολαμβάνουν εκπτώσεις. Να θυμάσαι ότι το project που έκανες δωρεάν (γιατί νόμιζες ότι θα σου ανοίξει πόρτες) θα είναι αυτό που κυριολεκτικά θα σε κυνηγάει για όλη σου την επαγγελματική ζωή.......”
εκανα μια δουλεια για μια ΜΚΟ και βασιστηκα αποκλειστικα και μονο στην φιλια ... ουτε προσυμφωνα, ουτε προκαταβολη ουτε τιποτα και τωρα εδω και ενα χρονο τον κυνηγαω να με πληρωσει ... παραλληλα περιμενω ηδη 3 μηνες να ξυπνησει το ΤΕΕ και να ξεκινησει την αγωγη που του εχω κανει.....
Μελίστας Νίκος
Αποστόλη, πολύ καλό.
Σχεδόν σαν να διάβασα πράγματα που σκεφτόμουνα. Έχω τρια χρόνια που τρέχω δική μου επιχείρηση και εχω αντιμετωπίσει μερικά απο τα διλλήματα που γράφεις και φυσικά έχω πέσει και σε πολλές απο τις παγίδες!
Κώστας
Νομίζω πως είναι από τα καλύτερα άρθρα που έχω διαβάσει για το χώρο μας. Μπράβο παιδιά έχετε ένα καταπληκτικό site με καταπληκτικά άρθρα! Το ένα καλύτερο από το άλλο! +1 στα bookmark μου!!