css3.gr

Ξεκινώντας ένας web designer την δραστηριοποίηση του στον χώρο, υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που πρέπει να κάνει πριν βγει δυνατά στην αγορά για να αναλάβει projects. Μετά τα οργανωτικά, στην λίστα με τα απαραίτητα, έρχεται η ανάγκη της δημιουργίας ενός portfolio, το οποίο θα έχει την ικανότητα να πείσει τους μελλοντικούς πελάτες για τις δυνατότητες του. Προφανώς, όλοι οι web designers δεν βλέπουν από την ίδια οπτική γωνία τον τρόπο με τον οποίο το portfolio τους θα καταστεί “πειστικό” :

O designer

Διακρίνω ας πούμε σε κάποιους την κλίση προς την ποσότητα. Όσο πιο πολλά τόσο πιο καλά. Φθάνουμε λοιπόν σε μια σελίδα μιας εταιρείας ή ενός freelancer που περιέχει ένα κατεβατό από προηγούμενες δουλειές σε πελάτες και παραπομπή των επισκεπτών στα σχετικά web sites.

Yπάρχουν επίσης αυτοί, που έχουν μεγάλο portfolio και χωρίς εδώ να εξετάσουμε αν αυτό είναι “δυνατό”, έχουν αποφασίσει να διαχωρίσουν τους πελάτες τους σε κατηγορίες, τρόπος που προσπαθεί ξεκάθαρα να δείξει ότι έχουν εξειδίκευση σε συγκεκριμένες αγορές ή κλάδους.

Ο διαχωρισμός σε κατηγορίες, δεν περιλαμβάνει μόνο τις κατηγορίες πελατών. Υπάρχουν web designers που κατηγοριοποιούν το portfolio τους ανά εφαρμογή για την οποία προοριζόταν το design που υλοποίησαν (επί παραδείγματι για διάφορα CMS : Wordpress, Joomla, Drupal κλπ.).

Υπάρχει το "ποιοτικό" φιλτράρισμα. Κάνουμε πολλές δουλειές, αλλά στο portfolio μας έχουμε αποφασίσει να δείξουμε αυτές που έχουν εκείνη την ιδιαιτερότητα, που μας κάνει ξεχωριστούς.

Τα ανωτέρω αποτελούν την κατάληξη. Είμαστε στο σημείο δηλαδή που το portfolio έχει χτιστεί ως ένα βαθμό και από εκεί και μετά εμπλουτίζεται με νέα έργα. Έως ότου φθάσουμε εδώ όμως υπάρχει ένας σκληροτράχηλος δρόμος που πρέπει κάποιος να διανύσει. Ξεκινώντας, και με το "φύλλο" του portfolio να είναι λευκό, ο web designer έχει λίγες επιλογές : Μία είναι να ξεκινήσει την υλοποίηση δικών του project που θα συμπεριλάβει στο portfolio του. Μία άλλη είναι, να βγει στην αγορά με χαμηλές τιμές ώστε να εξασφαλίσει πελάτες και να ξεκινήσει έτσι το χτίσιμο του portfolio με σκοπό όταν φθάσει σε ένα ικανοποιητικό σημείο να αλλάξει την τιμολογιακή του πολιτική φέρνοντας την πιο κοντά στις τιμές που αξιολογεί ο ίδιος την δουλειά του. Και φυσικά υπάρχει και ο τρόπος, της σταθερής τιμολογιακής πολιτικής εξαρχής, πράγμα όμως που σε συνδυασμό με το ανύπαρκτο portfolio είναι λογικό να φέρνει μεγαλύτερες δυσκολίες στην εξεύρεση πελατών.

O πελάτης

Τι γίνεται όμως από την πλευρά του πελάτη; Πως συνήθως αντιμετωπίζει ένας πελάτης το portfolio μιας εταιρείας ή ενός freelancer; Το παρατηρεί λεπτομερώς; Του ρίχνει μια ματιά και το προσπερνά; Αδιαφορεί πλήρως γι'αυτό; Δεν μπορεί να υπάρξει σαφής απάντηση, γιατί έχουμε να κάνουμε πάντα με την ιδιοσυγκρασία αυτού που παίζει τον ρόλο του πελάτη.

Εμπειρικά όμως, έχω να σημειώσω τα εξής : Εκτός κι αν πρόκειται για κάποια εξειδικευμένη υπηρεσία (επί παραδείγματι : PSD to XHTML / CSS), είναι τραγικά ελάχιστοι εκείνοι οι πελάτες που θα εξετάσουν την τεχνική αρτιότητα των εκάστοτε έργων που απαρτίζουν το portfolio, πίσω από αυτό που φαίνεται στην οθόνη. Λίγοι επίσης θα ενδιαφερθούν, για το αν παίζετε στα δάχτυλα το wordpress ή το joomla, εκτός κι αν έχoυν κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό τους που αφορά κάποιο από αυτά.

Σαφώς μεγαλύτερο είναι το ποσοστό αυτών που θα εξετάσουν την ποσότητα. Πολλές δουλειές, κατ'αυτούς, σημαίνει ότι πολλοί άλλοι που βρίσκονται στην ίδια θέση εμπιστεύθηκαν την δημιουργία της web παρουσίας τους στην συγκεκριμένη εταιρεία ή στον συγκεκριμένο freelancer. Οι περισσότεροι όμως αυτό που θα προσέξουν, είναι όχι το πως υλοποιήθηκαν τα έργα αλλά για ποιους υλοποιήθηκαν. Όσο πιο αναγνωρίσιμα ονόματα εταιρειών, ιδιωτών ή projects γενικώς, υπάρχουν στο portfolio σας τόσο το καλύτερο. Είναι δυστύχημα, αλλά παράλληλα αποτελεί μια πραγματικότητα.

To portfolio

Αφήνοντας, στην άκρη τους πελάτες, ας δούμε τι αποτελεί το portfolio μιας εταιρείας ή ενός freelancer. Θεωρώ ότι κινείται προς την λάθος κατεύθυνση, όποιος πιστέψει ότι τελικά αυτό που φαίνεται στο εκάστοτε portfolio, είναι ο καθρέφτης των δυνατοτήτων του. Λογικά, το portfolio καταδεικνύει λιγότερα από αυτά που ο σχεδιαστής μπορεί να καταφέρει, εκτός κι αν τα προσωπικά projects είναι τόσα πολλά που φθάνουν σε σημείο να το απαρτίζουν ολόκληρο. Συντελούν σε αυτό οι απαιτήσεις του πελάτη υπό την έννοια της εικαστικής παρέμβασης, η παλέτα χρωμάτων που επιβάλλει σε σχέση ίσως με κάποιο λογότυπο, οι τεχνικές απαιτήσεις που αναγκάζουν τον σχεδιαστή να αλλάξει πράγματα για να επιτύχει ας πούμε browser compatibility κι ένας αριθμός άλλων παραγόντων που εν τέλει έχουν να κάνουν με την σχέση πελάτη / σχεδιαστή κατά την υλοποίηση του έργου (αν έχουμε φθάσει τα 5 εικαστικά και πάμε για το έκτο είναι λογικό η όρεξη και ο ενθουσιασμός από την πλευρά του σχεδιαστή να έχουν κοπάσει).

Συμπέρασμα

Συμπερασματικά, θεωρώ ότι η ύπαρξη του portfolio δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως η υπέρτατη απόδειξη των δυνατοτήτων του designer. Είμαι σίγουρος, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των έργων που βλέπουμε online θα είχαν διαφορετική λειτουργικότητα, χρηστικότητα και εν τέλει αισθητική αν ο σχεδιαστής δεν μεταβαλλόταν σε μια άβουλη προέκταση του χεριού του εκάστοτε πελάτη αλλά είχε την ελευθερία να δημιουργήσει σύμφωνα με την φαντασία και τις γνώσεις του.