css3.gr

Με άλλα λόγια το ερώτημα είναι αν στο χώρο του IT μπαίνεις (και μένεις) ως υπάλληλος ή εργάζεσαι για τον εαυτό σου δημιουργώντας μια μικρή ή μεγάλη (αν όλα πάνε καλά) εταιρεία.  Μεγάλο θέμα. Τι κάνει κάποιον να αλλάζει χώρο προς τη μία ή την άλλη μεριά; Τι ρίσκα παίρνει κάποιος στη μία περίπτωση και τι στην άλλη; Ποιες είναι οι πιθανές εξελίξεις στο μέλλον;

Όσο αναλυτικός κι αν θέλει να γίνει κάποιος στις απαντήσεις του, όλα καταλήγουν σε ένα πράγμα: την προσωπικότητα του εκάστοτε ανθρώπου. Θα φτάσουμε όμως κι εκεί. Ας δούμε πρώτα τα υπέρ και τα κατά της κάθε περίπτωσης.

Δουλεύοντας σε μια εταιρεία ως υπάλληλος

Οι περισσότεροι από εμάς το έχουν ζήσει. Συνοπτικά: δουλεύεις για κάποιον άλλο και ξεκινάς από μια θέση προσπαθώντας να ανελιχτείς στην όποια ιεραρχία.

Πλεονεκτήματα

• Έχεις μια σχετική ασφάλεια.
  Αυτό σημαίνει ότι όσο τα πράγματα πηγαίνουν καλά για την εταιρεία κι εσύ κάνεις καλά τη δουλειά σου δεν κινδυνεύεις να βρεθείς στο δρόμο. Πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις και οι αναποδιές, αλλά συνολικά πρόκειται για την πλέον ασφαλή κατάσταση.
• Μειώνεις τα άγχη.
  Η δουλειά σου τελειώνει όταν αφήνεις το γραφείο σου. Όλη η υπόλοιπη μέρα είναι δική σου και τα βράδια κοιμάσαι ήσυχος.
• Μειώνεις τη γραφειοκρατεία.
  Τις περισσότερες φορές ο εργοδότης σου αναλαμβάνει την ασφάλισή σου (ΙΚΑ) και όλα τα σχετικά διαδικαστικά. Εσύ παύεις να το σκέφτεσαι το θέμα.
• Έχεις χρόνο.
  Αν επιθυμείς να βελτιωθείς στο αντικείμενό σου εκτός γραφείου, μπορείς να το κάνεις. Αν θέλεις να κυνηγήσεις μια άλλη θέση στην εταιρεία, έχεις χρόνο να προετοιμαστείς. Αν θέλεις απλώς ν’ αλλάξεις δουλειά, μπορείς να επιλέξεις μια άλλη σε ένα βάθος χρόνου, χωρίς πίεση.

Μειονεκτήματα

• Εξαρτάσαι από άλλους.
  Πάντα θα υπάρχει κάποιος ανώτερος. Που θα σε περιορίζει με τον τρόπο του. Υπό μία έννοια, όλοι, πάντα και παντού εξαρτώμαστε από άλλους. Στην περίπτωση αυτή είναι πιο έντονο.
• Κάποιες φορές αναγκάζεσαι να υπηρετείς ένα γελοίο σύστημα.
  Ειδικά στο χώρο του ΙΤ υπάρχουν πολλά ευτράπελα παραδείγματα που εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να περνάνε πολλές δύσκολες στιγμές, επειδή βρέθηκαν σε ένα χώρο που ήταν από την αρχή λάθος φτιαγμένος. Με ό,τι φέρνει αυτό.
• Εφησυχάζεις.
  Όσο τα πράγματα πάνε καλά για σένα και την εταιρεία τα κίνητρά σου να βελτιωθείς και να πας καλύτερα φθείρονται αργά, αλλά σταθερά.
• Δεν ξεχωρίζεις όσο θα ήθελες.
  Αν είσαι πολύ καλός σε αυτό που κάνεις, νιώθεις ότι δεν παίρνεις το μερίδιο της επιτυχίας που σου αναλογεί, γιατί αυτή ανήκει σε μεγαλύτερο βαθμό στην εταιρεία και στον άνθρωπο που τη διοικεί.

Έχοντας μια εταιρεία ο ίδιος

Το freelancing μπαίνει στην κατηγορία αυτή. Με μια σπουδαία διαφορά: το freelancing μειώνει την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους και τις ιδέες τους. Σε κάθε περίπτωση, η όποια εταιρεία ανήκει σε σένα κι εσύ είσαι ο μοναδικός υπεύθυνος για την εξέλιξή της.

Πλεονεκτήματα

• Είσαι ελεύθερος.
  Οι αποφάσεις είναι δικές σου. Δε λογοδοτείς σε κανέναν. Ζεις το συναίσθημα του να οδηγείς το άλογο της κούρσας. Αν κερδίσει, κερδίζεις εσύ πιο πολύ απ’ όλους.
• Αποκτάς σπάνιες εμπειρίες.
  Το να παίρνεις αποφάσεις και να ζεις στο πετσί σου τις συνέπειες, σου προσφέρει εμπειρίες που δε θα τις ζούσες σε 10 χρόνια ως υπάλληλος.
• Μπορείς δυνητικά να κάνεις τη διαφορά.
  Έχεις κάθε δυνατότητα να βάλεις σε εφαρμογή την υπέροχη ιδέα σου και να τη δεις να πετυχαίνει. Μπορείς να σταματήσεις να είσαι το γρανάζι μια μηχανής και να γίνεις εσύ η ίδια η μηχανή.
• Είσαι ενεργητικός.
  Όλη την ώρα επιδιώκεις κάτι καινούριο, το μυαλό σου παίρνει συνέχεια στροφές, αναζητάς, κρίνεις και εκτιμάς ανθρώπους και καταστάσεις. Όλα αυτά γίνονται 24/7. Δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς.

Μειονεκτήματα

• Η ελευθερία είναι νόμισμα με δύο πλευρές.
  Οι συνέπειες είναι συχνά σκληρές. Έχεις τεράστια ευθύνη για την τύχη άλλων ανθρώπων. Αν η εταιρεία χάσει, χάνεις τα πάντα. Η επιστροφή στο υπαλληλικό καθεστός είναι παραπάνω κι από σκληρή.
• Μειώνεις τον ωφέλιμο χρόνο σου.
  Η δουλειά σου και η ζωή σου ξεχωρίζουν πιο δύσκολα. Οι άνθρωποι γύρω σου το βιώνουν αυτό. Σκέπτεσαι και ζεις πολλές ώρες με τη δουλειά σου και αυτό μπορεί να είναι πολύ κακό για την υγεία σου. Κοιμάσαι πολύ λιγότερο.
• Προετοιμάσου για έξοδα.
  Έξοδα που δεν τα περιμένεις από πουθενά, ξαφνικά προκύπτουν και είναι επείγοντα. Όχι μόνο χρηματικά. Υπάρχει και η σπατάλη χρόνου σε αδιάφορα πράγματα όπως π.χ. συνεργασία με ένα λογιστή ή ένα νομικό σύμβουλο, που σε άλλη περίπτωση θα σου προκαλούσαν ζαλάδες, αλλά τώρα δεν μπορείς να τα αγνοήσεις.
• Είσαι μόνος.
  Νιώθεις πιο έντονα τις αποτυχίες και βιώνεις λιγότερο δυνατά τις επιτυχίες. Μοιράζεσαι λιγότερα πράγματα κι αυτό δεν είναι ποτέ καλό.

Τι να αποφασίσω;

Αυτή η απάντηση είναι η πιο δύσκολή απ’ όλες. Στην πραγματικότητα εξαρτάται από τον καθένα ξεχωριστά. Έγκειται στην ατομική φιλοσοφία και τις φιλοδοξίες του εκάστοτε ανθρώπου.

Αν πιστεύεις ότι στην κούρσα που λέγαμε πριν είσαι το άλογο που πάντα το κρατάνε κάποια χαλινάρια και μπορείς να αποδείξεις ότι αυτό που κάνεις είναι πολύ καλύτερο από το μέσο όρο, τότε τόλμα να βγεις έξω μόνος σου. Δε χρειάζεσαι κεφάλαιο, δε χρειάζεσαι γραφεία, υλικό και λογισμικό. Δε χρειάζεσαι τίποτα, παρά γερό στομάχι και όραμα. Γερό στομάχι κάποιες απογοητεύσεις είναι δεδομένες. Όραμα, γιατί αυτό θα είναι το μαστίγιο και το καρότο σου κάθε μέρα που θα περνάει.

Αν οι προτεραιότητες στη ζωή σου είναι μακριά από το εργασιακό περιβάλλον και αν δε σε έλκει η μοναξιά του ρίσκου, μείνε εκεί που είσαι. Δεν είναι ατολμία, είναι προληπτική ιατρική. Όσους κι αν βλέπεις γύρω σου να κάνουν βήματα αυτονομίας, σκέψου το δύο φορές και ξέχνα τη γοητεία του παραμυθιού που θα πεις στον εαυτό σου και τους γύρω σου, γιατί πολύ απλά η γοητεία αυτή δεν υπάρχει.

Κάτι ακόμα για τις όποιες αποφάσεις μπορεί να πάρει κάποιος: Σε κάθε περίπτωση, είναι απαραίτητο να υπάρξει κάποιος υπάλληλος, πριν γίνει ο άνθρωπος που κάνει μια εταιρεία να τρέχει. Οι εικόνες που συλλέγει είναι ο χάρτης βάσει του οποίου θα κινηθεί αργότερα. Τότε μόνο θα αντιληφθεί την ψυχολογία ενός εργαζόμενου, το άγχος και τις βαθύτερες σκέψεις του. Το να διοικήσει κάποιος έπεται του να διοικηθεί.

Τελικά, το πέρασμα στην άλλη όχθη είναι μια ανάγκη, που αν υπάρχει, δεν μπορεί να νικηθεί από τίποτα από ένα σημείο και μετά. Η απόφαση παίρνεται, όχι μετά από βαθυστόχαστη σκέψη, αλλά από ένα κράμα ακαθόριστης αγωνίας, συγκροτημένης προσδοκίας και υψηλής αρτηριακής πίεσης. Αν τα έχεις, θα το καταλάβεις. Δε χρειάζεται άλλη ανάλυση.

Γιάννης Κωνσταντακόπουλος

Σχεδιάζει κι αναπτύσσει websites και γράφει κείμενα για το Web. Στο τέλος, μιλάει για όλα αυτά, με στόχο το Web να είναι χρήσιμo, εκτός από όμορφo. Είναι μέλος του ILG, που ανήκει στο Web Standards Project. Θα τον βρείτε στο porcupine colors.

Θέλεις το επόμενο κείμενο να είναι το δικό σου;

ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ